Na prostoru planina Golije i Radočela ustanovljen je Park prirode „Golija“  Uredbom Vlade Srbije iz jula 2001. godine koji je svrstan u prvu kategoriju zaštite kao prirodno dobro od izuzetnog značaja, na 751.830 m2.

Golija je jedna od najlepših i šumama najbogatijih planina u Srbiji. Nalazi se 40 km jugozapadno od Ivanjice i 32 km severno od Novog Pazara. Ograničena je dolinom Ibra na istoku, Raške i Ljudske reke na jugu, Moravice na zapadu i središnjim delom reke Studenice na severu i severozapadu i pripada unutrašnjoj zoni Dinarskog planinskog sistema.

Reljef je razuđen sa plodnim zemljištem, bogatim i raznovrsnim biljnim i životinjskim svetom, izuzetnom očuvanošću izvornih prirodnih i kulturnih vrednosti.
Golija  slobodno može nositi epitet vazdušne banje u kojoj se razlikuju tri klimatska pojasa.

Na Goliji se nalazi izvorište Moravice  i Studenice. Pored reka, na Goliji su značajna i jezera.  Jezero na Okruglici „Nebeska suza“ nastalo je posle jednog zemljotresa u Rumuniji 1974. godine. Jezero ispod Crepuljnika, koje je potpuno zaraslo u tresavsku vegetaciju nosi naziv „Košaninovo jezero“. Ime je dobilo po poznatom botaničaru, akademiku Dr Nedeljku Košaninu. Zanimljiv fenomen vezan je za ovo jezero: kada su kišni dani nivo vode u jezeru opada, a kada je sunčano vreme jezero nadolazi. Inače, jezero je gotovo potpuno zaraslo u travu i tresavsku vegetaciju.
Za Tičar jezero vezuje se i naučni rad Dr Nedeljka Košanina i Radovana Ršumovića. Dajićko jezero je tresetište koje se polako pretvara u baru.

Obrasla je bukovom šumom na severnim, severoistočnim i istočnim ekspozicijama. Zanimljivi su varijeteti smrče koji neodoljivo podsećaju na omoriku, a dva takva primerka rastu pored Golijske reke i zaštićeni su. Šume su bogate šumskim voćem (borovnica, jagoda, malina, kupina, ribizla i ogrozd).

Do sada je na Goliji zabeležena 1 091 vrsta živog sveta. Na Goliji se mogu sresti i vukovi, lisice, divlje svinje, medvedi, jazavci, jeleni i zečevi. Golija sa planinom Tarom predstavlja refugijum tercijarne flore u Srbiji i značajna je kao centar genetske, specijske i ekosistemske raznovrsnosti na Balkanu i u Evropi.

U podnožju Golije nalaze se ostaci srpske srednjovekovne države: prestonica Ras, gradovi Maglič i Brvenik, manastiri Sopoćani, Đurđevi Stupovi i Studenica. Manastir Studenica je jedna od najvrednijih građevina u stvaralaštvu srpskog naroda i jedno od najznačajnijih središta srednjovekovnih zbivanja. Od 1986. godine nalazi se na listi UNESKO-a kao objekat svetske kulturne i prirodne baštine.

U granicama parka prirode Golija do sada su zaštićeni:

  • Strogi prirodni rezervat Jankov kamen;
  • Strogi prirodni rezervat iznad ljutih livada;
  • Prirodni prostor oko nepokretnog kulturnog dobra manastira Studenica i
  • Spomenik prirode Stablo Zelenike u porti manastira Studenica.

Sačuvajmo zajedno prirodne lepote i resurse naše Srbije!